Merve Demir / Ankara Semahat- Dr. Nusret Arsel Eğitim Parkı

0
707

Ben en yeni gönüllülerdenim. Dolayısıyla ne yaşadı da ne yazıyor diye düşünülebilir ama esasında öyle değil. Sonuçta insan hayatı çok kısa sürede bile değişebiliyor.

Ders kapsamında geldiğim TEGV’e daha önce gelmemenin üzüntüsünü yaşadım hep ama Topluma Hizmet Uygulamaları denen o ders olmasa belki hiç hissedemeyecektim buranın havasını, insanlarını, gönüllülük denen şeyin tam olarak ne olduğunu. Tabii aynı zamanda kendi hayatımdaki kayıplarımı, kazançlarımı… Ben buraya adım attığım ilk gün etkinliğimi verdikten sonra çantamı alıp çıkmaya yeltendim, ne yapılabilirdi ki başka. Fakat öyle değilmiş. Yine bir organizasyon için bir elinin dokunup “Seni bir yere bırakmam.” demesiyle ilk günden kendimi 2 saat daha fazladan orada kalırken buldum.

Oradaki insanların, şimdi gerçekten hayatımda yer edinen o insanların bir şeyler yapma isteğini, çırpınışını gördüm. Kim olursan ol, en yeni en eski, bir iş için yapılan ufacık destekle kişideki gönüllülük bağı bir anda kişilerin birbirine bağını pekiştiriyor. TEGV’deki ince nokta bu aslında. Senin severek geldiğin bu yerde dost eliyle güzel işler çıkması. Ben de buraya çok severek geliyorum ama ilk sebep tabii ki çocuklar. Mesleğime bakış açımı değiştiren o çocuklar, sınıf öğretmeni de olabilirmişim, dedirttiler bana. Ve bana iyi ki bu işi yapıyorum dedirten bir cümle şuanda geldi aklıma: “Abla, bu etkinlikte biz hep sıkılırdık, sen çok eğlenceli yaptırıyorsun.” Ben diyorum, 1 çocuğa, sadece 1 çocuğa daha bunu dedirtmek için öğretmenlik mesleğini daha büyük bir aşkla yaparım. TEGV bana daha ne katsın! Buradaki herkes çok özel ve iyi ki varlar!

Türkiye Eğitim Gönüllüleri Vakfı “20. Yıl” Anı Defterinden alınmıştır.

YORUM BIRAK