Tapınaktaki saçlar peruk oluyor

0
505

Dünyanın hemen her şehrinde binlerce insan,
hiçbir maddi karşılık beklemeden, bilgilerini, becerilerini,
zamanlarını, maddi ve manevi potansiyellerini hayatın daha
yaşanabilir hale getirme amacıyla çaba sarfetmekte,
bunun için gönüllü olmaktadır.
Gönüllülik, dayanışma ruhu toplumların yapısına, sorunlara
beklentilere göre çok değişkenlik arzedebiliyor.
Bizdekine ve batıdaki gönüllü faaliyetlerine hiç benzemeyen
gönüllülük girişimlerini doğu toplumlarında görüyoruz.
Daha çok din ve inanç eksenli bu girişimler gerçekten ilginç.

Hindistandaki bir gelenek beni çok etkiledi.
Bu Tanrılara saç adama ritüeli.
Aslında bir yanıyla esaslı bir gönüllülük girişimi.
Hindu inancına göre, bir dilekte bulunduktan ya da bir
dileğin gerçekleşmesinden sonra insanlar saçların traş ediliyorlar.
Yüzlerce yıllık bu gelenek son 50- 60 yıldır sosyal bir olaya,
dönüşmüş durumda. Özetle ritual aynı zamanda tapınağın
ihtiyaçları karşılama ve muhtaç insanlara yardım
hareketine dönüşmüş durumda.
Çok sayıda insanın katıldığı ayin sonrasında
saçlar önce inanca göre tanrılara adak olarak sunuluyor.
Sonra kazınan saçlar çöp değil, batılı ülkelere gidiyor.
Tapınaklardan toplanan saçlar açık artırmada satılıp
peruk üretiminde kullanılıyor.
Günümüzde başta Amerika olmak üzere Avrupa ülkelerinde
üretilen perukların önemli ham madesi bu saçlar.

Fotoğrafçı Allison Joyce, Hindistan’ın
Thiruthani kentindeki Erdal Tapınağı giderek Tonsure
denilen saçlarını tanrılara adayanları görüntüledi.
Dileğinin gerçekleşmesini isteyenlerden biri de fotoğraftaki
28 yaşındaki Rupa. Rupa, kızının tekrar sağlığına kavuşması
için saçlarını hiç düşünmeden kazıtıyor.
Saç adama ayinlerine Rupa gibi çok sayıda kişi katılıyor.
Her birinin dileği farklı.
Aynı ritual ortaçağdan başlayarak Katolik inancında da var.
1972 yılında Papalık emriyle terkedilmiş.
Bu anlamda Hindular yaptığı geleneği koşulara uydurup
bir gönülü olayına dönüştürmeleri güzel bir iş olmuş.

Gönüllü Platformu yazarı Salman Altundal Kimdir?

Salman Altundal’ın 60 yaşına merdiven dayayan yaşamının 40 yılı Kadıköy’de geçti. Fotoğrafçılıkla işe adım attı. Ülkenin en sancılı geçen 1976-80 öğrencilik yıllarında amatörce çektiği fotoğraflar gazete haberlerinde kullanıldı. Daha sonraki yıllarda proesyonel çalışmayı seçti. 35 yıl muhabirlik, yayıncılık ve benzer işler yaptı. Bulvar, Sabah, Nokta gibi birçok yayın kuruluşunda muhabir olarak çalıştı. Çeşitli yerel gaze ve dergi deneyimlerinin içinde bulundu. 2000-2010 yılları arasında Gazete Kadıköy’de Genel Yayın Yönetmenliği yaptı. Yayınlanmış bir kidabı var. Halen serbest muhabir olarak çalışmalarını sürdürüyor…

YORUM BIRAK