Topluma Hizmet Uygulamaları Dersi Hakkında Öğrencilerin Düşünceleri

0
918

Bu derste diğer derslerden farklı şeyler öğrendik. İnsanlara hizmet etmenin ve manevi huzura kavuşmanın ne kadar önemli olduğunu idrak ettik. Hayatta sadece para kazanmak ve kendimizi düşünmekten daha önemli şeyler olduğunun farkına vardık. Bu ders nedeniyle huzur evinde çalıştım ve hizmet etmenin ne kadar kutsal bir şey olduğunu öğrendim. Bu tecrübeden dolayı size teşekkür ederim. Bundan sonra yardıma ihtiyacı olan insanlara yardım etmeye devam edeceğim.

                                             —————————————-

Bu ders bana hayatta her şeyin karşılıklı olmadığını, karşılıksız yapılan şeylerin insanları daha çok mutlu ettiğini öğretti. Çağdaş Yaşamı Destekleme Derneği’nde çocuklara okumaları için kitaplar gönderdik ve orada verilen kurslarda öğrencilere yardımcı olduk. Bunlar bizi çok mutlu etti. İlerideki kariyer planlarımın yanında mutlaka gönüllülük çalışmaları yapmaya karar verdim.

                                             —————————————-

Bu derse ilk girdiğim gün ile bugün arasında çok büyük bir fark olduğunu düşünüyorum. Bu ders sayesinde insanlara bakış açım değişti, artık insanlar hakkında bilgi sahibi olmadan yargılama yapmıyor, onları tanımaya çalışıyorum. Sokakta çöp gördüğüm zaman çöp kutusuna atıyor ve atmayanları tatlı dille uyarıyorum. Yardıma muhtaç insanlara kullanmadığım giysilerimi ve okuduğum kitapları gönderiyorum. Mümkün olduğunca sosyal sorumluk projelerinin içerisinde yer almaya çalışıyorum. Sokakta gördüğüm kedilere süt ve mama, köpeklere su veriyorum. İnsanları anlayıp onlara iyi davranmaya, onları incitmemeye ve sevmeye çalışıyorum. Bu dersin beni olumlu yönde değiştirdiğini düşünüyorum ve bu dersi aldığım için çok mutluyum.

                                             —————————————-

Kısa ama çok keyif aldığım bu stajda öğrencilerle geçirdiğim kaliteli zamanlar benim için çok güzel bir deneyim oldu. İlerleyen zamanlarda başka kuruluşlarda da gönüllü projelerine dahil olmak istiyorum. Çünkü ilk defa yaşadığım bu deneyim bana çok şey kattı. Topluma Hizmet Uygulamaları Dersi sayesinde gönüllülüğün önemini ve hala iyi insanların var olduğunu gördüm. Bence bu ders her üniversitede, hatta eğitim alanının her dalında olmalı. Böylece topluma ve geleceğe daha duyarlı nesiller yetişeceğini düşünüyorum.

                                             —————————————-

Ben bu derste  iyilik yapmış olmak için iyilik yapmak ya da iyilik yaptım demek için iyilik yapmayı değil, gönüllülüğün gerçekten insanın huzuruna direkt etkisini öğrendim. Karşılık beklemeden başkasının mutluluğu için çabalamanın ne büyük erdem olduğunu, yapılan iyilik karşısında bir teşekkür bile beklememek gerektiğini öğrendim. Her insanın gönüllü olabilecek sevgiye, arzuya ve hizmet yeteneğine sahip olduğunu öğrendim. Yeter ki insan bunu kullanmayı bilsin.

                                             —————————————-

16 yaşında %100 zihinsel ve bedensel engelli bir kardeşe sahibim. Hiçbir ihtiyacını kendi gideremediği gibi konuşamıyor da, sadece gülebiliyor. Onun gülmesi her ne durumda olursam olayım bana hayat sevinci veriyor. Başımızda babamız yok, her işi yıllardır annemle beraber yapıyoruz. Ancak ben bunu bir zorunluluk olarak yapmıyorum. Ona baktığımda beni tanıması ve gülmesi bile bana yetiyor, dünyalar benim oluyor. Hiçbir karşılık beklentim yok, dünyevi şeylerde hiçbir şekilde gözüm yok. Bu kadarı benim mutlu olmam için yeterli.

                                             —————————————-

İnsanları kan bağışına teşvik etmenin güzelliğini, gönüllülüğün ve karşılıksız hizmetin verdiği huzuru hissettim. İnsanlara bir faydam olduğunu, hayatımda ilk defa bir işe yaradığımı hissettim.

                                             —————————————-

Stajın amacı gönüllü olarak görev almak ve bize gönüllülüğü öğretmekti, fakat ben burada gönüllülükten fazlasını hayatın vermekle güzelleştiğini öğrendim.

                                             —————————————-

Toplumsal duyarlılığımızı geliştirmek için “Topluma Hizmet Uygulamaları” dersi yalnızca üniversitede değil, ilkokuldan başlayarak tüm sınıflarda verilmelidir.

Ayrıca radyolar, televizyonlar , gazeteler insanlara önemli şeyler kaymayan, zaman öldüren programlar yerine toplumda sevgiyi ve gönüllülük duygusunu teşvik edici programlar yapmalıdırlar. Birbirimizi sevmeden,birbirimize yardım etmeden dünyadaki savaşları bitiremeyiz.

                                             —————————————-

Ben Topluma Hizmet Uygulamaları dersinden çok yararlandım. Ufkum açıldı, insan hayatına saygıyı, sevgiyi ve dayanışmayı öğreten bu ders çok yararlı oldu. Üniversitelerde bu duyguyu yaygınlaştıracak kulüpler oluşturulmalı. Gençlik, milletimiz için yarar sağlayacak projelere yönlendirilmeli. Gönüllü Kuruluşlar ise yapmış oldukları faaliyetleri tüm yolları deneyerek halka duyurmalı.

                                             —————————————-

Bu ders sayesinde bütün sınıf arkadaşlarımın çeşitli gönüllülük faaliyetlerinde bulunmak için çabaladıklarını gördüm.Onlarca arkadaşım iyilik çarkının dönmesi için hep birlikte çaba gösterdiler.Ne mutlu ki biz de bu iyilik kervanına dahil olanlardanız. Teorik ve pratik çalışmanın birlikte olduğu bu ders diğer derslere örnek olabilir. Öğrenci merkezli bu eğitim uygulaması ön planda öğrencinin olduğu bir eğitim öğretim anlayışını içinde barındırıyor. Çevreye uyum ve yara sağlayacak nitelikli bir nesil yetişmesinde bu dersin öneminin büyük olduğuna inanıyor ve dersi almaktan büyük mutluluk duyuyorum.

                                             —————————————-

Staj boyunca görme engelli arkadaşlarımız için kitap seslendirdim. Benim için farklı bir deneyimdi. Zannederim ki görme engelli arkadaşlar belki de benim seslendirdiğim kitabı okuyarak mutlu olacaktır. Onların mutluluğu bana da yansıyacaktır. Sınavlarım bitince tekrar gidip başka kitaplar da seslendireceğim.

                                             —————————————-

Bu ders beni hayatımda ilk defa otizmli bireylerle karşılaştırdı. Onlara nasıl davranmam gerektiğini onların neler yaşadığını kısa süre de olsa görmemi sağladı. Benim için çok büyük bir deneyim oldu. Bu ders sayesinde Marmara Üniversitesi öğrencileri olarak güzel ve anlamlı bir dönem geçirdik.
Biz insanlar olarak yaşlı, genç, büyük , küçük, bir bütünüz. El ele ve birbirimize destek olmalıyız. Hayat,dünya ve çevremiz ancak öyle güzelleşir.Gönüllü olmanın bir insanı bu kadar etkileyeceğini hayatımızda renkli izler bırakacağını ve çok mutlu edeceğini bu deneyimle öğrenmiş oldum.İyi ki gönüllülük var iyi ki karşılık beklemeden içimizdeki sevgi ile başka yüreklere dokunan insanlar var.Ben de gönüllülüğü tanımanın mutluluğunu yaşıyorum.

                                             —————————————-

Bu derste topluma hizmet yanlış kavramlardan sıyrılıp doğru şekilde önümüze sunuldu. Yoğun geçen hayatımıza bir dinlenme , nefes alma durağı oldu. Unutulmaya yüz tutan insanlığımızın tozlu raflar arasında çıkıp yeniden tohumlar yeşermesine sebep oldu.İyi ki bu dersi almışım bir nebze dahi olsa insan olmayı, insan gibi yaşamayı ve gönüllülük duygusunu hayatıma katmayı öğretti.

                                             —————————————-

Stajı bir ders ve görev olarak yapmadım. Haftada iki gün çocuklarla birlikte olmanın bana geri dönüşü çok güzeldi. Her ne olursa olsun pozitif olmayı, yardım etmeyi çocukların ne kadar saf ve temiz olduklarını sevgiye ne kadar muhtaç ve öğrenmeye ne kadar açık olduklarını bir kez daha anladım. Bir şeyleri karşılık beklemeden yapmanın verdiği haz çok farklı bir duygu.Hayatımın en güzel derslerinden biri oldu.

                                             —————————————-

Huzur evinde yaşadığım saatlerin hepsini özetlemek isterdim. Ama özetlenemeyecek kadar derim ve güzellerdi. İnanınız ki dersi geçmek şuan umurumda bile değil. Dersin bana kattıklarının yanında geçip geçmemek çok küçük kalır.

                                             —————————————-

Sanırım bu dersin benim için en önemli katkısı mutluluğun adresi ile tanışmam oldu. Yaşadığım bu güzellikleri sürdürebilmek için staj yaptığım derneğe ben de katıldım. Dünyaya küçük de olsa bir umut ışığı yakabilmek, bir çocuğu gülümsetebilmek , diğerinin kalbine dokunabilmek, bir hayvanın sevgi dolu bakışlarının sebebi olabilmek hayatı anlamlı hale getiriyor.
Belki çoğumuzun okul iş yoğunluğu dolayısıyla açmayı ertelemek zorunda kaldığımız kapıları bu ders sayesinde açtık.Daha mutlu olabilmek için daha çok mutlu etmeye çalıştık,mutluluk yollarını hep birlikte paylaştık.

                                             —————————————-

Gönüllülük belki de dünyada tadılacak en büyük zevklerden birisi. Hem kendimi hem başkalarını maddi manevi iyileştirmek uğruna yaptığım en ilginç bir o kadar da şahane bir hareketti. Gönüllülük ile insanlara ve çevreye faydanız olduğunu gördükçe daha da içine girmek isteyeceksiniz. İşte bu yüzden gönüllülük…

                                             —————————————-

Bu stajla sosyal yardımlaşmayı dayanışmayı toplum değerleri ile birleşmeyi, kaynaşmayı öğrendim. Hem kendime hem de diğer insanlara faydalı olduğumu hissettim. Bu ders ile bir dünya insanı olabileceğimi insanlara kattığım fayda karşısında alacağım bir tebessümün bile her şeye bedel olduğunu öğrendim. Çok mutluyum.

                                             —————————————-

Bu ders bana iyiliğin içten gelerek yapıldığını, içimizdeki bu değerleri geliştirmemiz gerektiğini, sevmeyi, paylaşmayı bizden farklı olanlara uyum sağlamayı öğretti. Sosyal dayanışma içinde toplum değerlerinin yüksekliği içinde iyi bir insan olabilme ve insan olabilme özelliklerimi geliştirebilme yolunda destek oldu.

                                             —————————————-

Bu derste gelenek ve göreneklerimizin ne kadar doğru olduğunu yeniden anlamış oldum.Yeni nesil olarak sevgi, saygı ve vefayı eskiler kadar bilmesek dahi bu dersle insanlığımızı pekiştirdik diyebilirim. İnşallah hissettiğimiz bu duygular geçici olmaz, hayatımıza yansır.

                                             —————————————-

Bu klinikte geçirdiğim altı gün hayatıma kattığım en büyük tecrübelerden birisiydi.İşletme eğitimi nedeniyle maddiyata odaklanmıştım. Fakat bu proje ile hasta ve muhtaç hayvanlara yöneldim. Onların gözleri içindeki anlam ve ışıltı bir canlının sevgi ve yardım gördüğü zaman ne kadar düzelebileceğini gösterdi. Onların sevinçlerini asla unutmayacağım. Bu ders sayesinde insanlara güven duymayı,sorumluluğu yardımseverliği en önemlisi gönüllülüğün ne demek olduğunu çok iyi anladım. Ruhu doyurmak ve bir canlıya yardım ışığı olabilmek sevgi gösterebilmek çok güzeldi.

                                             —————————————-

İlk defa yaşadığım gönüllülük deneyiminin bana çok şeyler kattığını düşünüyorum. Bence bu ders her üniversitede hatta eğitimin her kademesinde bulunmalı.B öylece topluma ve geleceğe daha duyarlı nesiller yetişeceğini düşünüyorum.

                                             —————————————-

Hayvan barınağına ilk gittiğimde hayvanların gözlerinin içindeki üzüntüyü hissettim, hak ettikleri hayatın bu olmadığını biliyordum. Bu benim için bir ödev veya stajdan çok değerli anlamlar içerdi. Onların gözlerindeki masumiyeti ve ilgi gösterildiğinde gözlerinin ne denli parladığını ve nasıl sevinç içinde olduklarını görebilmek çok güzel bir deneyimdi.

                                             —————————————-

Bu dersin insan bilincine katkılarının çok önemli olduğunu düşünüyorum. Dünyayı kendinizden ve etrafınızdaki küçük çevreden ibaret görmeyi bırakıyorsunuz. Yalnızca kendi sorunlarınıza odaklanmıyorsunuz, hiç tanımadığınız insanların bile sorunlarını gidermeyi kendinize görev biliyorsunuz. Bu doğrultuda girişimler yapmaya başlıyorsunuz. Yolda gördüğünüz minik bir çocuğun ana caddeden geçmesini sağlamaktan tutun, huzur evlerinde bir tutam ilgi bekleyen ninelerimizle,dedelerimizle küçük bir sohbet etmeye kadar her şey bu geniş yelpazede yer alabiliyor. En güzeli de tüm bunları hiç kimse size söylemeden, zorunluluk yaratmadan tamamen kendi isteğiniz ve vicdanınızın doğruları ile yapabilmek…

                                             —————————————-

4 öğrencim birleşerek bir hizmet projesi yapmışlardı. “Yapacağımız bu proje ile bir insanın hayatına dokunmanın, bir insana karşılık beklemeden hayatını güzelleştirecek bir proje yapmanın, öncelikle bizim içimizde bir aydınlık yaratacağına inanarak proje geliştirmeye karar verdik. İlk işimiz bir afiş hazırlamak oldu, ekip olarak bir araya gelerek tasarım konusunda fikir birliği oluşturduk. Afişlerin okul içerisinde asılmasını tamamladıktan sonra sosyal medya üzerinden hem kendi hesaplarımız hem de önemli sosyal medya sayfalarında afişin yayılmasını sağladık. Bu proje bizlere tarif edemeyeceğimiz heyecan ve güzellikler kattı.

                                             —————————————-

Bu dersi almaya başladığım gün herhangi bir ders olarak görmüştüm ve bana ne katacağı hakkında bir fikrim yoktu. Değerli hocamız dersleri alışılagelmiş şekilde değil de gerçek hayattan yola çıkarak işlemeye başlayınca bu dersin hayatıma çok şeyler katacağını farkettim. İyilik yapmanın çok kolay ve zahmetsiz olduğunu, alınacak bir hayır duasının dünyalara bedel olabileceğini, yalnızca maddiyata değil maneviyata değer verilmesi gerektiğini,  topluma hizmetin insanlığa hizmet insanlığa hizmetin de Hak’ka hizmet olduğunu bu ders sayesinde öğrendim.

                                             —————————————-

Bu ders bize çok uzak gördüğümüz yardım ve hizmet kurumlarının aslında ne kadar ulaşılabilir olduğunu ve bizim gibi gençlere ihtiyaçları olduğunu gösterdi.

                                             —————————————-

Ben hayatım boyunca insanları çok sevdim. Yardıma ihtiyacı olan birini gördüğümde hemen koştum. Ama en çok çocukları sevdim. Bu nedenle staj yeri olarak TEGV ‘e başvuru yaptım. Kıymetli hocam, söz veriyorum gönüllü bir insan olarak öleceğim. Çünkü insanların kalbine dokunduğum her an benim ruhuma çok iyi geliyor.

                                             —————————————-

Görme engelliler derneğinde staj yapan bir öğrencim: “Engellilerle birlikte çalışırken onların engellerini ortadan kaldırmak ve hayatlarını paylaşmak beni çok mutlu etti.
                                             —————————————-
Stajı boyunca bir ortaokulun boyama işinde çalışan bir öğrenci:”O kadar yorulmuştum ki gün sonunda ayaklarımın üzerine zor basıyordum, ayaklarım kıyafetlerim, saçım, yüzüm boya olmuştu. Ama ben hayatımda hiç bu kadar tatlı yorulmamıştım. Bir TOG (Toplum Gönüllüleri Vakfı) üyesi olarak gönüllülük zaten benim yaşamımın bir parçası ama bunu herkese tattıran bu ders için teşekkür ederim.

                                             —————————————-

Gönüllülük bu zamana kadar adını hep duyduğum ama kendi başıma hiç tanımadığım, insanların kalbine dokunmanın ne demek olmadığını bilmediğim bir faaliyetti. Bir hizmet projesi yapınca bunun bir etkinlikten öte kalpten kalbe bir sevgi yolu olduğunu anladım. Hiç tanımadığım kilometrelerce ötedeki minik kalplere ulaşmanın, aynı hisleri paylaşmanın, birbirini hiç tanımadan görmeden anlamanın ne demek olduğunu gösterdi bana. Hayatımda bu duyguları bir daha yaşayabilir miyim bilmiyorum. Ama bu projeden aldığım zevkle ömrüm boyunca daha nice hizmet projeleri yapacağımı çok iyi biliyorum.

                                             —————————————-

Böyle bir projenin içinde bulunmak ve o küçük kalplerin umudu olabilmek, hayatımdaki en anlamlı işlerden biriydi. Düşünsenize ellerinizin değdiği, bir zamanlar okuyup size bin türlü hayaller kurduran kitaplarınız şimdi hayallere ve umuda en çok ihtiyacı olan o küçük yüreklerde yeşerecek…

                                             —————————————-

Hiç görmediğimiz, varlıklarından ve ihtiyaçlarından habersiz olduğumuz çocuklara ışık olabilmekten onur duyuyorum.

                                             —————————————-

Bu ders boyunca geçirdiğimiz sürecin hepimize ayrı bir sorumluluk, bilinç ve fikir kattığını düşünüyorum. Çünkü şuana kadar belki de hiçbirimizin yapmadığı bir projede gönüllü olarak bulundum. Yardıma ihtiyacı olan kardeşlerimize çalışmamızın neşe katacağını, bilgi katacağını ve sevgimizi ulaştıracağını bilmek daha çok bizlere sevinç neşe ve umut kattı.

                                             —————————————-

Lisede okuduğum günlerde bir bahar günü okuldan kaçmıştık. Her zaman gittiğimiz bir bahçede toplanmak üzere karar vermiştik, giderken yolda bir çocuk yuvasının önünden geçtim, içeriden cıvıl cıvıl sesler geliyordu. Buluşunca arkadaşlara “Burada oturup yarenlik yapacağımıza önünden geçtiğim çocuk yuvasına gidelim.” dedim. Oraya gittik, orada karşılaştığım çocukların sevinci ve tebessümleri ile yaşadığım mutluluğu tarif bile etmem mümkün değil. Okuldan kaçmak beni hiç bu kadar mutlu etmemişti.

Birilerine umut olmanın, birilerini karşılık beklemeden mutlu etmeye çalışmanın yani gönüllü olmanın beni bu kadar etkileyeceğini hiç düşünmemiştim. İyi ki o gün oraya gitme kararı verdik, o çocuklarla birlikte zaman geçirdik. Daha sonra tekrarlama kararı ile oradan ayrıldık, o günden bugüne ara ara çocuk yuvasına gidiyorum, orada çok güzel arkadaşlarım var onların gülümsemelerini ve sevinçlerini paylaşmanın mutluluğunu yaşıyorum.

                                             —————————————-

Bu Derse katılımımla birlikte gönüllülük faaliyetinin ne kadar değerli ve gerekli olduğunu kavradım. Önceden yaptığım faaliyetleri benimseyerek devamını getirme ve Yedikule’den bir hayvanın gönüllü bakımını üstlenmeyi düşünüyorum.

Aynı zamanda Toplum Gönüllüleri Vakfı ve Deniz Temiz Derneği ile çalışmalar yapmak ve gönüllülük faaliyetlerinin odağını genişletmek amaçlarım arasında.

Topluma Hizmet Uygulamaları dersi, İlkokul ve Ortaokul seviyesine zorunlu ders olarak inmesi gereken, gönüllülük ve yardım bilincinin çocuklara küçük yaşta empoze edilmesini sağlayan bir ders.

                                             —————————————-

Açıkçası, bu ders benim bu okuldaki 3.yılımda severek geldiğim tek ders oldu. Ben psikoloji okumak istiyordum, haliyle bu bölümdeki her şey bana çok yabancı geliyordu, hala öyle. Rakamlarla hiç işim olmadı benim, insanların kalplerine dokunmak, onları anlamaya çalışmak, karşılıksız bir şeyler yapmak en büyük mutluluğum oldu her zaman. Onların içten bir teşekkürü benim yüzümde kocaman bir gülümsemeye dönüştü. Aynı şekilde bir hayvana dokunduğumda, ona güven verebildiğimde, bana olan bakışlarını sevdim, onun bana güven duymasıyla mutlu oldum. Ne kadar doğru bir yolda olduğuma bu ders sayesinde bir kez daha inandım. Sınıfta  gönüllü olmaya hemen başlanmalıydı öyle değil mi? Neden erteleyelim?..

YORUM BIRAK